CONFORME AL AMOR

CONFORME AL AMOR

El padre se quedó atónito. ¿Su hijo hablaba de suicidio? ¿Hablaba de abandonarlos? Se levantó de un salto, con las rodillas temblando. Ya era demasiado mayor. —¿Qué, qué tonterías dices?

Su hijo lo miró con tal dolor y tristeza que el hombre casi se desplomó. —Si no aceptas lo que digo y arruinas mi vida una vez más, no podré soportar el dolor de lo que he perdido, y no tiene sentido que siga viviendo. Estoy harto de esto y no lo voy a tolerar. ¿Lo entiendes?

Sus padres asintieron, con los ojos llenos de lágrimas.

—¿Me entiendes? Nadie, absolutamente nadie, se entrometerá conmigo. Ni tú, ni mis hermanos, ni nadie más. No puedo ni voy a soportar otra destrucción. Yo también me quitaré la vida. Mira lo que me has hecho. Me has dejado solo. Me has convertido en algo ambicioso, despiadado y frío. Dejé de ser humano hace diez años. No sé si podré encontrar el amor de nuevo, si podré amar y volver a ser humano.

El lugar era el jardín de una gran mansión en España. No era calor; las palabras quemaban a tres personas.

İlknur Aydın.

AŞKIN PEŞİNDE

 Baba şok olmuştu . Oğlu intihardan mı bahsediyordu. Onları terk etmekten mi bahsediyordu. Yerinden fırladı dizleri titredi. Artık çok yaşlıydı. ‘ Ne ne saçmalıyorsun. ‘

 Oğlu öylesine acı ve kederli baktı ki adam adeta yerine çöktü ‘ Dediklerimi kabul etmez ve benim hayatımı bir kez daha mahvederseniz kaybetiklerimin acısını taşıyamam ve bu hayata kalmamın anlamı kalmaz. Ben bundan bıktım ve katlanmayacağım. Anladınız mı. ‘

Anne ve babası gözleri dolu dolu başlarıyla onaylıyorlardı.

‘ Beni anladınız mı? Kimse ama kimse bana karışmayacak. Ne siz ne kardeşlerim . Ne başkaları  . Tek bir yıkımı daha kaldıramam ve kaldırmam. Kendimi de ortadan kaldırırım. Bana yaptığınızı iyi görün. Beni yapa yalnız . Hırslı acımasız ve soğuk bir şey haline getirdiniz. Ben insan olmayı on yıl önce bıraktım. Sevmek onu bulabilir miyim? Sevip tekrar insan olabilir miyim bilmiyorum.

 Yer İspanya da büyük bir köşkün bahçesiydi. Sıcak değil sözler üç kişiyi yakıyordu.

İlknur Aydın.

Değerlendirme: 1 / 5.

Yorum bırakın