KALBİMİN IŞIĞI – DÖNÜŞ

KALBİMİN IŞIĞI -DÖNÜŞ

Alabildiğine toz duman her şey dallar savrulmaktaydı. Ağaç acı içinde inlemekteydi. Güneş , tozu, dumanı ateşiyle yakmaya çalışsa da nafileydi. Ter içindeki sırtına inat saçları ve eteği havalandı. Tek eliyle savrulan eteğini tutarken çapraz astığı çanta yı tutmuş genç kızı sürüklemekteydi. Bir anda boynundaki pembe fular savrulup havalandı…

İlkay.

KALBİMİN IŞIĞI

Değerlendirme: 1 / 5.

Yorum bırakın