KALBİMİN IŞIĞI – DÖNÜŞ VE KALBİMİN IŞIĞI

KALBİMİN IŞIĞI
DÖNÜŞ
”Alabildiğine toz dumana her şey havada dallar savrulmaktaydı. Ağaç acı içinde inlemekteydi.
Güneş, tozu dumanı ateşiyle yakmaya çalışsa da nafileydi. ter içindeki sırtına inat saçları ve eteği havalandı. Tek eliyle savrulan eteğini tutarken çapraz astığı çantayı tutmuş genç kızı sürüklemekteydi. Bir anda boynundaki pembe fular savrulup havalandı. Dalga dalga uçarken genç kız önünü görmediği halde fuları peşinde koşuyordu. Bir anda önünü göremediği fuları yakalamak için fırladı ve tutmaya çalıştığı fular birinin yüzüne yapıştı. Genç kız dengesini sağlayamadı ve genç adamın üstüne düştü. Bir anda ikisi de kendilerini yerde buldular. Başını vurmaktan kurtulsa da bütün eşyaları saçılmıştı.”
İlkay
