BİR DUVAR

BİR DUVAR

Bir memlekete bir adam yaşarmış. Bu adamın kocaman bir bahçede minik bir evi varmış.  Birde küçük bir ailesi. İki çocuğu ve eşiyle yaşarken bir gün evinin bahçesini temilerken evin duvarında bir delik görmüş bakmış küçük bir yılan o deliğe gidiyormuş.

Yılana bakıp seslenmiş:’ Yılan kardeş burası senin evin mi?’

Yılan adama bakmış ‘ Burası benim evim insanoğlu ‘.

 Adam ‘ Peki bir daha seni rahatsız etmeyeceğim. ‘ diyip gitmiş.

Yılanla adam bir bahçede bir evin bir duvarında uzun yılar yaşamışlar. Bir gün adam çok hasta olmuş . Doktorlar gelmiş gitmiş. İlaçlar denenmiş ne fayda adam bahçeye bile çıkamaz olmuş. Bir gün yılan bahçeye zorlukla çıkan adamın yanına gelmiş.

 Yılan ‘ İnsanoğlu ilerdeki ağacın dibinde bir ot yetişir o otu topla sonra üç gün suda bekletip kaynat iç.’

 Adam ‘ Yılan kardeş bana bu iyiliği neden yaşamış.’

 Yılan ‘ İnsanoğlu bugüne kadar bir bahçede beraber yaşadık. Bana hiç zararın dokunmadı. Benim bir ailem var senin de bir ailen var. ‘

 Adam ‘ Yılan kardeş benden ne sana nede ailene bir zarar gelir. ‘

 Yılan ‘ İnsanoğlu senden eminimde ailenden değilim nasıl kendi ailemden de emin olmadığım gibi ‘ demiş ve gitmiş.

 Günler geçmiş adam iyileşmiş ama bir gün adamın oğlu bahçede gezen bir yavru yılan görmüş korkup taş bulup yılana atmış. O an yavru yılanda can acısı ile çocuğu ısırmış. Adamın çocuğu  yılanın yavrusu canlarından olmuşlar.

 Ertesi sabah yılan evini terk ederken adamla karşılaşmış.

 Adam ‘ Yılan kardeş gitme bu olanda senin kabahatin yok. Benden sana zarar gelmez ‘ demiş.

 Yılan ‘ Sen beni anlamadın insanoğlu. Bunda senin de benimde hatam var . Biz evlatlarımızı doğru yetiştirseydik. Ne senin evladın ne benim evladım bu hatayı yapardı. Onlar canından oldu. Artık biz bir bahçede beraber yaşayamayız. Bari düşman olmayalım. ‘ demiş ve gitmiş.

 İLKAY.

Değerlendirme: 1 / 5.
KALBİMİN IŞIĞI

Yorum bırakın