KARGALAR

KARGALAR
Günlerden bir gün zamanlardan bir zaman uzaklarda bir kasaba varmış. Bu kasabada çok fazla insan yaşamazmış ama insanlardan çok kargalar varmış. Öyle ki ağaçları tepeleri evlerin çatıları onların yuvalarıyla doluymuş. İnsanlar bu kargaların gürültülerinden çok şikayetçiyken karga milleti de onlardan şikayetçiymişler.
Kargalar ‘ Ah şu insanlar bize hiç rahat vermiyorlar. Onlar yüzünden parklarda bahçelerde rahtça gezemiyoruz. Rahatça yemek yiyemiyor , uyuyamıyoruz. Hele bir eğlenmeye gülmeye gelse sıra o zaman bizi kovalıyorlar. Keşke şu insanlar gitse de bizde rahat etsek. ‘ diyorlarmış.
Bir gün insanlar bu kargalardan bıkmışlar. Bir gece aniden kargalar uyurken neleri var . Neleri yoksa toplayıp çekip gitmişler. Kargalar sabah olup güneş kalkın dediğinde uyanmışlar. Bakmışlar tek bir insan bile yok. Park bahçe gezmişler. Kimsecikler yok. Arabaları aramışlar tek bir araba yok. Evlerin pencerelerini tıklatmışlar. Tek bir insan görememişler. O zaman öyle sevinmişler öyle sevinmişler ki yer göğü inleterek parti vermişler. Gecelere sabahlara kadar eğlenceleri sürmüş. Her gün keyif içinde geziyor. Çöplerden topladıkları yemekleri yiyorlarmış. Onları rahatsız eden bir kediler birde köpeklermiş. Onlardan da hemen kaçıyor keyiflerince yaşıyorlarmış. Kargalar bir süre bu hayatın sefasını sürmüşler takii çöplerde yiyecek bir şey kalmayana kadar. O zaman bizim kargalar meclisi toplanmış.
Kargalar ‘ Ne yapacağız yiyeceksiz kaldık. Oysa bu güne kadar hiç aç kalmazdık. Çöpler de her zaman yiyecek bulurduk. Oysa şimdi hiçbir şey bulamıyoruz neden böyle oldu? ‘ demişler.
Aralarından en yaşlı karga ‘ Neden olacak insanlar gitti de ondan aç kaldık. İnsanlar çöpleri bizim için dolduruyorlardı şimdi onlar yok çöpler boş kaldı. ‘
Kargalar ‘ O zaman ne yapıp karnımızı doyura biliriz.?’
Yaşlı karga ‘ Bir zamanlar atalarımız. Böcek yerlermiş. Bazen de küçük kuşları avlar onları erlermiş. Bizde öyle yapmalıyız. ‘ demiş. Diğer kargalarda uygun bulup ataları gibi böcek peşine düşmüşler. Bir süre bulabilmişlerde. Yarı aç yarı tok yaşıyorlarmış. Ama her seferinde kedilerden de kaçmak zorunda kalıyorlarmış. Zavallı kedilerde çöpler boşaldığı için açlarmış ve her bir kargayı leziz bir yemek olarak görüyorlarmış. Köpeklerde açmış onlarda kargaları da kedileri de lezzetli birer yemek olarak gördüğü için her ikisinin de peşindeymiş.
Bu sırada birkaç kendine güvenen karga küçük kuş avına çıkmış ama ne mümkün daha onlar görene kadar kediler küçük kuşları mideye indiriyorlarmış. Günler geçmiş. Kargalar açlıktan güçten düşmeye başlamışlar. Kedilerden köpeklerden kaçamaz olmuşlar. Birer ikişer avlanırken bir gün isyan etmişler.
………………………..
Mavi İlkay Masal.