TAMİRCİ…
TAMİRCİ
Kız acıyla ağlarken polis koşarak geldi. Adam yaralı kızı yerden kaldırdı. Polis adamı tutuğu gibi götürüken peşlerinde zorlukla yürüyen kız ve adam geliyorlardı. Kaçmaya çalışan diğer kanı bir polis zorla getiriyordu.
Karakolda işleri bitiğinde kız perişan bir haldeydi. Adam yanından bir an ayrılmamış ve her işle ilgilenmiş kızın yürümesi hatta oturup kalkması içinde yardım etmişti. Polis adamı nezarete atarken sabaha savcının karşısına çıkacağını söyledi. Kız endişe ile ‘ Ceza alır mı ? ‘ diye sorduğunda ‘ Adalet yerini bulacaktır ‘ diyen polis bile söylediğine inanmıyordu. kadın serbest bırakılınca kızın önünden salınarak geçip gitmişti. Kız karakoldan çıkarken sabah olmak üzereydi. Adam yanı başındaydı. İkiside uzun süre sessizce yürüdüler. Kızeliyle belini ovaladığının farkında bile değildi. Adamın varlığını hissetsede yanı başında yürüyene hiç bakmamıştı. Yola hiç düşünmeden atığı adım sırada arabanın önüne düştüğünde adam kolundan tutup hızla geri çektiğinde yanı başındaki adamla göz göze gelince kısa süre şok geçirdi. Adam kızın ne düşündüğünü düşünürken kız onunla tanıştığı ana gitti. Ateşe tutulmuş gibi kendini adamdan uzaklaştırıp derinden gelen bir sesle ‘ Şey özür dilerim. Şey teşekkür ederim. Çok teşekkür ederim. Beni iki kere kurtardınız. Benim yanımda oldunuz. Çok sağ olun . Sizin sayenizde o yakalandı. ‘ Adam o an kızın o an herşeyi yeni fark etiğini anladı. Hafifçe tebessüm edip ‘ Önemli değil ama beni uykusuz ve aç bıraktınız. Bari bir kahvaltı ısmarlayında karnımız doysun ‘. Kız bir anda utandı. Yüzü ence pembeleşti sonra kızardı. Adam kızın bu haline gülerken ‘ Yanlış anlama cüzdanın otel odasında kaldı.’Kız daha da utandı. ‘ Şey siz haklısınız. Sizi çok zor bir durumda bıraktım. Tabii size kahvaltı ısmarlarım. Diyip etrafa bakmaya başladı. Nerede olduğunu anladığında adamın koluna yapıştı. Arabalar kırmızı ışıkta bekliyordu. Adamı adeta koşturarak götürmeye başladı. Adam ilk an şaşırsa bile kızın bu hali çok hoşuna gitti.
M.İlkay. M.