TAMİRCİ – REPARADOR

TAMİRCİ
Kızın çenesinden hafifçe tutup kaldırdı. Kız su gibi berrak gözleriyle bakan adamın bakışlarından kaçamıyordu. Dayanamadı neler olduğunu anlamak için içine işlercesine baktı ve gördü. Elleri yanına düştü bakışları adetta kuş gibi uçuştu. Nefesi yavaşladı. Kalbi tam tersine yerinden çıkacaktı. Bir ses içine işlemeye başladı. ‘ Ben senden uzak kalamıyorum. Şey biliyorum sen bunu duymak istemiyorsun ama ben sana önem veriyorum. Bunu sana anlatmak için elimden geleni yaptım. Ben senden uzak duramıyorum. Bunun için kızma ‘ sensiz nefes alamıyorum. Sensiz uyuyamıyorum. Her gün çalışıyorum ama tek düşündüğüm tek amacım tek yolum , tek nefesim sensin. Senin için her şey sensizlik bana ceza gibi olduğu için sessizce yanında duruyorum. Yaralarının kapanmasını yüreğinin yeni birine hazır olmasını bekliyorum. Şey sen sen beni kabul edebilir misin ? Yani o minik yüreğin yaralarını sarmak için artık beni kabul edebilir mi ?’ Bir anda sesizlik oldu ölümüne sessizlik kalp çarptı yürek sancıdı. Arkadaşı ve sevgilisi neşeyle onları izleyip fısıldaşırken birden kala kaldılar. Ses yoktu tepki yoktu.
İlknur Aydın.
REPARADOR
Él levantó suavemente su barbilla. Ella no pudo escapar de la mirada del hombre, sus ojos claros como el agua. Incapaz de soportarlo más, lo miró fijamente a los ojos, tratando de comprender lo que estaba sucediendo, y lo vio. Sus manos cayeron a sus costados, su mirada revoloteando como la de un pájaro. Su respiración se ralentizó. Su corazón, por el contrario, sintió que iba a estallar. Una voz comenzó a penetrarla. «No puedo alejarme de ti. Sé que no quieres oír esto, pero me importas. He hecho todo lo posible para decírtelo. No puedo alejarme de ti. No te enojes por esto, no puedo respirar sin ti. No puedo dormir sin ti. Trabajo todos los días, pero eres mi único pensamiento, mi único propósito, mi único camino, mi único aliento. Todo es por ti; estar sin ti se siente como un castigo, así que permanezco en silencio a tu lado. Estoy esperando a que tus heridas sanen, a que tu corazón esté listo para alguien nuevo. Eh, ¿puedes aceptarme? Es decir, ¿podrá ese corazoncito tuyo aceptarme por fin para sanar sus heridas? De repente, se hizo el silencio, un silencio sepulcral. Su corazón latía con fuerza, su alma dolía. Su amigo y amante, que los había estado observando alegremente y susurrando, se quedó paralizado. No hubo sonido, ninguna reacción.
İlknur Aydın.