’ MAVİ MASAL DÜNYA ’ sına hoşgeldiniz. MASAL DÜNYASI DÜNYA MASALLARı- ‘TÜRK MASAL’ları, çocuklar ve büyükler için masallar ve de ilerleyen zamanlarda ‘HİKAYE’ler. ‘ÖYKÜ’LER Bulacaksınız. Hello and welcome to the "BLUE TALE WORLD ". Here are world tales, “TURKISH TALES”, tales for children and adults, and “STORIES” in the future. You will find "STORIES".

회사 사장은 매일 아침 같은 시간에 회사에 오곤 했다. 그가 오기 전에는 모든 이사들이 회사에 있었을 것이다. 사장이 방에 들어서자마자 회사는 벌집처럼 보였다. 모두가 아침부터 밤까지 쉬지 않고 일했습니다.

新年タンとタリクは手に袋を持って家に入り、木の下に荷物を並べました。その木は彼らが子供の頃と同じでした。ジェマレディン・ベイが彼らのところにやって来ました。しばらく一緒にツリーを眺めていました…小さなライトが付いたツリーの色は素晴らしかったです…どんどん色が変わっていきました。赤、黄、青、銀色のボールがぶら下がっていました。

YOLUN BAŞINDA Yolun başında bekliyorum Geceyi izliyorum Sonu gelmeyen zaman gibi Yolun başındayım Kuşların uçtuğu yerdeyim Gecenin bitmediği ; Kuşların uçmadığı yerdeyim. Sesimin çıkmadığı ; Suyun akmadığı yerdeyim. Şelalerin taşmadığı, Karın yağmadığı; Şarkıların olmadığı yerdeyim. Yolun başındayım; Resimlerin konuşmadığı yerdeyim Sözlerin olmadığı Renklerin yok olduğu yerdeyim. Yolun başındayım Neden o yolu yürümek istiyorsun? Neden yol neden kayboldu. Gece gündüze neden

                                                                 ÇAY Dersten çıkmış eve gidiyordu. O kadar sıkın ve üzgündü kü eve gitmek yerine bir yere gitmek istiyordu. Bir parkın önünden geçerken boş bankı görüp oturdu. Park boştu sessiz bir süre oturdu. Birkaç çocuk koşarak gelip kumda oynamaya başladı. Anneleri biraz uzaktaki banka oturup ona dik dik bakmaya başladığında banktan kalıp istemeye istemeye eve gitti. Evde kavga kıyametti. Babası

KANATSIZ KUŞLAR Zamansız kuşlar Göçmen kuşların uçma zamanı geldi. Uçtular uzak diyarlara. Çaresiz kuşlar Kimsesiz kuşlar Zaman gelir uçar gönüller Zaman gelir konarlar yeni diyarlarına Zaman gelir geride kalır hüzünler Zaman gelir geride kalır dertler Dağlar aşılır yollar geçilir. Güneş doğar Geceler gündüze kavuşur. Kuşlar özgür doğar zincir vurulmaz. Kuşlar özgür diyarlarda gezer . Zaman gelir gün güneşe kavuşur. Gün

GELİNCİK  Günlerden bir gün zamanlardan bir zaman  ;  Bir köyde güzel bir  genç kız sevdiği adamla güle oynaya evlenmiş. Düğünden birkaç gün sonra kocası gurbete çalışmaya giderken kaza geçirip ölünce Kadın dul kalmış. Karnında bebesi ortada kalınca  ne yapsın çalışıp kendine bakmaya başlamış. Bir gün tarlada çalışırken yaralı bir gelincik bulmuş. Köylüler ‘Gelinciğe bakmak olmaz nede olsa vahşi hayvandır. Ona

DAHA ÇOK VAR! Zamana daha çok var Çağa daha çok var. Bana daha çok var Hayallere daha çok var Sana daha çok var. Sabaha daha çok var. Sesime daha çok var. Görülmeye daha çok var . Çareye daha çok var. Ben benim demeye daha çok var. Peki ne var? Kim var? Sen kimsin? Neredesin? Kimdesin? Kiminlesin? Sen sen olmayı ne

BİR HATIRA “Le grade dégrade..”(  rütbe, haysiyeti düşürür) Ah gençlik!.. Tıpkı ezeli bir baharın ilk çiçekli günlerine benzer. Yeşil kırlar, kelebek dolu bahçeler, güzel kokular içinde serçelerin şen efsanelerini doymadan dinleyerek dolaşırız. İdealimizin rüyası bize hayat kışının fırtınalarını, karlarını, tipilerini hatırlatmaz. Ben işte bu hiç bitmez sanılan baharı İzmir’de geçirdim. On dokuz yaşındaydım. Galiba on beş sene evvel… Evet, seneler

 BİR GÜN   Günlerden bir gün zamanlardan bir zamandı; Gençler kızlı erkekli vakit geçirmek için kafe’ye gitmişlerdi. Yaşlı bir çift ise el ele yürüyordu. Yaşlı bir çift şehrin sokaklarında yavaş yavaş tadını çıkara çıkara yürüyorlardı. Kadın eşine döndü kolunda yürümekten çok mutluydu ancak ikiside yorulmuştu dinlenmeleri gerekiyordu.  Yaşlı kadın  ‘ Canım biraz dinlenmeliyiz. Bir çay bahçesi bulabilir miyiz. Çay içip

İNSANLIK HALİGünlerden bir gün Necip Fazıl gezintiye çıkmış. Onu saçı sakalı karışmış gören biri hemen karşısına çıkmı ‘ Bu ne hal üstadım ,maymuna dönmüşsün!’ demiş. Necip Fazıl düşünmeden ‘ Pardon , başka tarafa döneyim …’ demiş.Anonim.