VOODOO BUYUSU

Posted on by Yorum bırakın

VOODOO BUYUSU

O gün hiç geçmeyecek gibiydi. Hepsi yüzlerce görüşme yapıp sabahı sabah etselerdi kimseyi bulamıyorlar. Hiçbir güvenlik, polis, asker belirdiz bir yere ve göreve gitmek istemiyordu. Sabahı kızarmış gözlerle karşıladılar .caredizlerdi. zorda olsa getirilen yiyeceklerden bir iki lokma yerken kaptan çaresizlikten inledi : Buz üstümüze düşeni yapi zaman kazansakta be fayda kimseye herseyi anlatamıyoruz. Kimsede gelirsiz bir göreve gitmiyor.’ Hepsi onu onaylanmasını başını salladı. Öğleden ye kadar cabaladilar. Sonuç yoktu. Uc başkan durumu devlet başkanına açıklamaya giderken kaptan çaresizlikten başını ellerinin arasında tutup ‘ öleceğiz baska sekli kalmadi’. Antrenör ona cevap vermek isterken birden kapının önünde duran adamı fark etti arkasında iki kişi daha vardı. Dikkatli bakınca adamibtanidi ama adamın yuz ifadesi onu susmaya zorladi. ‘ kimse olmeyecek’ . Kaptan irkilerek yerinden fırlattın antrenör çoktan kalkmış adamı başıyla selamlarımı. Adamın arkasındaki iki kişide onu selamları en son adam başıyla selam verdi.

Kaptan ‘ siz diz kimsiniz?’

Antrenör ‘ Buyrun lütfen içeri gelin konusalim’.

Oturup konustular. Kaptan üstümüze kapalı görevden bahsetti. Antrenör aradığı insanlardan olduklarını saniyordu. Adam gayet ciddi sakin ve karalı bir sesle bizler o kişiye eşlik ederiz. Kaptan ‘ Ama o siz belirsiz bir yere gideceksiniz bunun farkındasınız değil mi ‘ adam başıyla onaylarken kaptan sevinçle yerinden fırlamış durumu başkanlara geber vermek için odadan koşar adım çıkıyordu. Bir taraftarda söyleniyordu ,’ Ya vazgeçerler? Bunlar kim? Antrenör nereden buldu? Kacarlar mi? Yapabilirler mi? Başarılı olacaklar mi? Ya o kabul edecek mi? Onları gözü tutmazsa ? O zaman o da vazgeçerse?’ Gibi sonsuz düşünceleriyle boğularak koştu.

Antrenor ise’ Nereden duydun? Haberleri var mı? “

Adam başıyla onaylayinca .

Antrenör ‘ emin midjn ? Seni asla göndermezler. Bu belirsiz bir yolculuk üstelik cok tehlikeli olacak’

Adam gayet ciddi ‘ Bu benjm gorevim. Tehlikenjn farkindayiz. Daha tehlikeli hale geleceginide biliyoruz. Buna müsaade edilemez. Üstelik yolculuk arkadaşımız sıradan değil. Ona inanmak gerek . Unutmamaliyiz ki bize yardim etmek zorunda degildi. Bize yol gösterdi. Simdide gene rehberlik edecek. Bunu yapmak zorunda degil ‘

Antrenör ‘ kedinlikle yapmak zorunda degil. Sadece yol göstermekle kalmadi .orda bize defalarca yardim etti .kimse görmedi bir ben birde kaptan farkındaydım. Hep oradaydi. Ona bende inanıyorum. Hatta guveniyorumda. Bu sana ogudum ona hem inan hem guven asla yari yolda bırakmaz. Çünkü isteseydi bunları asla yapmazdi. O doğru olan. Sende doğru ol. Asla onun yanında egrilme. Neden dersen asla eğrisi kabul etmeyen biri gibi. Ondan hissettiğimi sende anlayacaksın. ‘

Kara verilmisti. Apar topar yola çıkıldı. Akşam üstü ormandaki harabeye gelindi ama kimse yoktu. Kapi kendiliğinden açıldı.icerde uc koltuk vardı. Birinde uc başkan diğerinde kaptan ve antrenör üçüncüde uc kisi oturup beklediler. Ilk anda oturmak istememişler ama antrenör koltukları görür görmez oturunca hepsi oturdu. Uc kişi tepeden tırnağa silahliyfilar. Hepsinde çantalar vardı. Şartlarında ok ve yayaların vardı.silahlari görünmüyordu çünkü ütüden geniş pelerinlerine sariliydilar. Başlarında ise ucu sivri başlarını.kaplatan sapkslri vardı. Sivri kisim yüzlerini golgeledigi için yüzleri pek sevilmiyorum.

Bekleyis surfu surdu. Sonjnda herkes uykuya yenik düştü. Sabah oldugunda ise herkes sok olmustu.uc kidi yok olmustu. Oyurduklari kolyukta ortada degildi. Hepsi sok içinde kaldılar. Antrenör hariç o cok sakindi.

İLKNUR AYDIN.

Değerlendirme: 1 / 5.

Yorum bırakın