’ MAVİ MASAL DÜNYA ’ sına hoşgeldiniz. MASAL DÜNYASI DÜNYA MASALLARı- ‘TÜRK MASAL’ları, çocuklar ve büyükler için masallar ve de ilerleyen zamanlarda ‘HİKAYE’ler. ‘ÖYKÜ’LER Bulacaksınız. Hello and welcome to the "BLUE TALE WORLD ". Here are world tales, “TURKISH TALES”, tales for children and adults, and “STORIES” in the future. You will find "STORIES".

DAHA ÇOK VAR! Zamana daha çok var Çağa daha çok var. Bana daha çok var Hayallere daha çok var Sana daha çok var. Sabaha daha çok var. Sesime daha çok var. Görülmeye daha çok var . Çareye daha çok var. Ben benim demeye daha çok var. Peki ne var? Kim var? Sen kimsin? Neredesin? Kimdesin? Kiminlesin? Sen sen olmayı ne

BİR HATIRA “Le grade dégrade..”(  rütbe, haysiyeti düşürür) Ah gençlik!.. Tıpkı ezeli bir baharın ilk çiçekli günlerine benzer. Yeşil kırlar, kelebek dolu bahçeler, güzel kokular içinde serçelerin şen efsanelerini doymadan dinleyerek dolaşırız. İdealimizin rüyası bize hayat kışının fırtınalarını, karlarını, tipilerini hatırlatmaz. Ben işte bu hiç bitmez sanılan baharı İzmir’de geçirdim. On dokuz yaşındaydım. Galiba on beş sene evvel… Evet, seneler

 BİR GÜN   Günlerden bir gün zamanlardan bir zamandı; Gençler kızlı erkekli vakit geçirmek için kafe’ye gitmişlerdi. Yaşlı bir çift ise el ele yürüyordu. Yaşlı bir çift şehrin sokaklarında yavaş yavaş tadını çıkara çıkara yürüyorlardı. Kadın eşine döndü kolunda yürümekten çok mutluydu ancak ikiside yorulmuştu dinlenmeleri gerekiyordu.  Yaşlı kadın  ‘ Canım biraz dinlenmeliyiz. Bir çay bahçesi bulabilir miyiz. Çay içip

İNSANLIK HALİGünlerden bir gün Necip Fazıl gezintiye çıkmış. Onu saçı sakalı karışmış gören biri hemen karşısına çıkmı ‘ Bu ne hal üstadım ,maymuna dönmüşsün!’ demiş. Necip Fazıl düşünmeden ‘ Pardon , başka tarafa döneyim …’ demiş.Anonim.

ZAMANSIZ OLMAK İSTİYORUM Seslerin kesildiği sözlerin anlamsızlaştığı bir zamandan geçiyorum. Keşke gün doğmasa gece olmasa zamana akmasa sözcükler çıkmıyor. Anlamlar yerini bulmuyor. Sesziliğim doğru kelimelerin olmayışından Sessizliğin çaresizlikten Ne <amana ne mekana ne de kadere geçiyor hükmüm. Ben zamansız bir zamandayım. An dursun mekan yok olsun istiyorum. Elimce çekiş çivi taşdan duvarları delmek oymak içeriye güneşi davet etmek istiyorum. Ne

NE içindeyim zamanın, ne de büsbütün dışında; Yekpare, geniş bir anın Parcalanmaz akışında. Bir garip rüya rengiyle Uyumuş gibi her şekil, Rüzgarda uçan tüy bile Benim kadar hafif değil. Başım sükütu öğüten Uçsuz bucaksız değirmen; İçim muradına ermiş. Abasız postsuz bir derviş. Kökü bende bir Sarmaşık. Olmuş Dünya sezmekteyim, Mavi masmavi bir Işık. Ortasında yüzmekteyim. Ahmet Hamdi Tanpınar.

BAYRAM ŞEKERLERİ  Zamanın birinde şekerci bir amca varmış. Küçük dükkanında renk renk lezzetlimi lezzetli şekerler yapıp satarmış. Bütün herkes onu çok severmiş.  Günlerden bir gün şekerci amca bir bayram günü çekip gitmiş. Yıllarca geri gelmemiş. Bütün mahalleli çok üzülmüş. Bütün çocuklar onu çok özlemiş. Gel zaman git zaman şekerci amcanın dükkanı geri açılmış. O zaman öğrenmişler ki şekerci amca hastaymış.

                                                                          ÇÖL Günlerden bir adam gariban çaresiz bir adam çetelerden kaçarken kendini çölde bulmuş. Peşindeki çeteler adamın peşinden çöle girmişler. Bir süre sonra çölde kaybolmamak için adamın çölde öleceğini düşünüp peşini bırakmışlar. Adam günlerce çölde saklanmış. Sonra adamların peşini bıraktığını düşünüp çölden kurtulmaya çalışmış ama mümkün olmamış. Her seferinde daha çok kaybolmuş. Sonunda çölden ayrılmamaya çölde ölmeye karar vermiş. Çöl

KARGALAR  Günlerden bir gün zamanlardan bir zaman uzaklarda bir kasaba varmış. Bu kasabada çok fazla insan yaşamazmış ama insanlardan çok kargalar varmış. Öyle ki ağaçları tepeleri evlerin çatıları onların yuvalarıyla doluymuş. İnsanlar bu kargaların gürültülerinden çok şikayetçiyken karga milleti de onlardan şikayetçiymişler.  Kargalar ‘ Ah şu insanlar bize hiç rahat vermiyorlar. Onlar yüzünden parklarda bahçelerde rahtça gezemiyoruz. Rahatça yemek yiyemiyor

BİR ADAM Zamanında bir adam yaşarmış.  Adam bir küçük gece kondu da yaşar . Her gün sokaklarda  mendil satarak ekmeğini kazanırmış. Her gün ki gibi küçük bir poşete koyduğu mendilleri alıp sokak sokak gezerken lüks bir lokantadan çıkan yaşlı bir adam adamı görüp yakınına gelmiş. Dikkatli dikkatli adama bakmış sonra yanına gelip adamın sırtına vurup gülmeye başlamış. Öylesine gülüyormuş ki