’ MAVİ MASAL DÜNYA ’ sına hoşgeldiniz. MASAL DÜNYASI DÜNYA MASALLARı- ‘TÜRK MASAL’ları, çocuklar ve büyükler için masallar ve de ilerleyen zamanlarda ‘HİKAYE’ler. ‘ÖYKÜ’LER Bulacaksınız. Hello and welcome to the "BLUE TALE WORLD ". Here are world tales, “TURKISH TALES”, tales for children and adults, and “STORIES” in the future. You will find "STORIES".

DOĞAN Sabah dün doğarken annesinin saçlarını okşamasıyla uyandı Doğan daha on yaşındaydı günlerden cumartesi ama gün doğarken kalktı. Annesinin hazırladığı yer sofrasında sobanın yanında kahvaltısını yaptı. Küçük kardeşi yer yatağında yatıyordu. Yatığı yerde debelenirken gülüyordu. Kardeşi Murat ise annesinin kucağında peynir kemiriyordu. Annesi ikisini de öptü Murat ‘ ı Doğanın yanına oturttu. Doğan sekiz , Murat dört buçuk yaşındaydı. İkisi

KAFES Bir kuş kondu kafesin üstüne Sessiz çığlıklar atıyordu. Neden bu kadar acı  Neden hüzün , göz yaşı  Neden bu feryatlar  Bir günlük güç için Neden bu  kudret savaşı ?  Nerede neşe  Nerde mutlu gülüşler  Nerede umutlar  Bir yerde bir feryat koptu. Hep payımıza düşen hep acı ,keder mi? Bu güç kudret savaşı bizden her şeyi aldı. Bize düşen kanlı

YILBAŞITan ve Tarık ellerinde poşetlerle eve girdiler.Paketlerini ağacın altına dizdiler.Ağaç çocukluklarındaki gibiydi.Cemaleddin bey yanlarına geldi. Bir süre onlarla ağacı izledi…. üstüne küçük ışıkların bağlandığı …ağacın renkleri harikaydı… Sürekli renkten renge geçiyordu. Üstünde de kırmızı , sarı, mavi,gümüş renkli toplar asılıydı.İlkay

ZARİF PIRLANTA KALP Günlerden bir gün Neyzen Tevfik soğuk bir kış günü aç sefil kalmış. Bir camii şadırvanına sığırı. Birinin ona yardım edeceği umuduyla bekler ama gelen giden olmaz. Bakmış gelen giden yok soğuk sokaklarda  geçerek kalacağı yere giderken askerden yeni gelen varlıklı bir ailenin oğlu da evine gitmeye çalışırken Neyzen Tevfik i tanımış. Bakmış hali hal değil . Yanına

SAHNEIşıklar kapandı salonda derin bir sessizlik oldu. Bir anda perde açıldı ve masal başladı. Mavi İlkay Masal.

                  ANT …Ben Gönen’de doğdum. Yirmi yıldan beri görmediğim bu kasaba kafamda artık silikleşti. Birçok yerleri unutulan eski ve uzak bir düş gibi oldu. O zaman genç bir yüzbaşı olan babamla her vakit önünden geçtiğimiz Çarşı Camii’ni, karşısındaki küçük ve yıkık şadırvanı, içinde binlerce kereste tomruğu yüzen nehirciği, bazı yıkanmaya gittiğimiz sıcak sulu hamamın derin havuzunu şimdi hatırlamaya çalışırım. Fakat beyaz bir unutuş dumanı

NE HALLERE DÜŞÜLDÜ! Osmanlı ricalinde Akif Paşa nın yazdığı bir rapor Pertev Paşa bir parağraf eklemiş ve altına , ‘ bana kalırsa böyle yazman icap eder’ diye bir not düşmüş. Akif Paşa nın notu ‘ Zaten kendilerine kala kala Osmanlı bu hallere düştü!’ Anonim.

BİR DUVAR Bir memlekete bir adam yaşarmış. Bu adamın kocaman bir bahçede minik bir evi varmış.  Birde küçük bir ailesi. İki çocuğu ve eşiyle yaşarken bir gün evinin bahçesini temilerken evin duvarında bir delik görmüş bakmış küçük bir yılan o deliğe gidiyormuş. Yılana bakıp seslenmiş:’ Yılan kardeş burası senin evin mi?’ Yılan adama bakmış ‘ Burası benim evim insanoğlu ‘.

BAŞKANIN ŞİRKETİKapıda hazır ol da bekleyen güvenlik ve korumalar Başasistanın gelişiyle daha da gerilmişlerdi. Kapılar açıldı. İçeri temiz ve sıcacık bir hava doldu. Oysa şirket adeta buzdan saraydı. Herkes yüzüne çarpan sıcak havanın etkisiyle bir an gevşedi. Ama kapıya yanaşan araba ile eksi hallerine geri döndüler… İLKAY

MAÇ İlk maçta güçlü bir rakipleri vardı. Geçen seneyi üçüncü tamamlayan takımla maç yapıyorlardı. Kendi takımları sekizinci tamamlamışlardı. Maç başladı karşı takım çok sert oynuyordu. Maç ilerledikçe ve yeterince fark yaratamadıkça karşı takım sertleşti. Daha saldırgan oldular ama Alp ve Berksan’a destek olan takım sayesinde takım aradaki farkın açılmasına izin vermiyordu. Kızlar sahanın kenarında hiç durmadan tezahürat yapıyorlardı. Fanlar çıldırmışlardı.